2016-10-06 16:44  

 

 

Η Προδοσία

 

 

 

Το ότι η ηγετική ομάδα του Σύριζα και ο Τσίπρας θα μας πρόδιδαν,
το ξέραμε από την πρώτη στιγμή.

 

Το ότι, τόσοι και τόσοι,
που παριστάνανε τους αριστερούς,
άνθρωποι που νόμιζες ότι είχαν μια συνέπεια,
και μια αξιοπρέπεια,
το ότι καί αυτοί θα μας πρόδιδαν,
αυτό, εγώ, δεν το περίμενα.

 

Πού σφάλαμε;

 

Πρώτα από όλα,
εγώ ο ίδιος δεν άκουσα τον εαυτό μου,
που έλεγε πως ο μικροαστισμός είναι το μεγαλύτερο «κίνημα»,
η πιο διαδεδομένη ιδεολογία,
μέσα στην κοινωνία μας.

 

Κυρίως, όμως,
γι ακόμη μία φορά,
δεν ακούσαμε τους προφήτες,
που μας τα είχαν πει από καιρό.

 

Μας το είχε πει ο Ραφαηλίδης,
στην κωμικοτραγική ιστορία του νεοΕλληνικού κράτους
Πως...
στην Ελλάδα δεν υπάρχουν αριστεροί,
από ιδεολογία και επιλογή.
Αριστεροί αυτο-βαφτίστηκαν,
όλοι όσοι μείναν στην απ' έξω από το σύστημα,
και, αναγκαστικά, βρήκαν καταφύγιο στην αριστερά.

 

 

--- --- ---

 

 

Το εντυπωσιακότερο,
για ακόμη μία φορά,
δεν είναι η τιμή στην οποία ξεπουλήθηκαν
(άλλος ακριβά, άλλος φθηνά, πολύ φθηνά).

 

Το εντυπωσιακότερο,
είναι η ταχύτητα με την οποία ξεπουλήθηκαν.
Ούτε καν παζάρια δεν έκαναν.
Με την πρώτη προσφορά,
αμέσως!!! είπαν «ναι».

 

Σαν να φοβόντουσαν μην χάσουν την μοναδική ευκαιρία.
Σαν να ήταν κάτι που το ποθούσαν από καιρό.
Σαν να ήταν κάτι το οποίο το λαχταρούσαν μια ζωή.

 

Γιατί;
Γιατί αυτά τα παραπάνω, ακριβώς!, ίσχυαν.

 

Όπως έλεγε και ένας ΚουΚουΈς:
ήμουν από φτωχή οικογένεια...
μπλα, μπλα...
μετά μπήκα στο κόμμα...
μπλα, μπλα...
τελικά μπήκα σε μια θέση στο δημόσιο...
τελικά όλα πήγαν καλά!

 

Δηλαδή, το «όλα πήγαν καλά»,
δεν ήταν το «φέραμε τον κομουνισμό»,
«κάναμε την επανάσταση».
Ήταν το «μπήκα κι εγώ στο  δημόσιο»,
«βρήκα μια, έστω καλούτσικη, θέση στο σύστημα».
Ήταν το «τρούπωσα», που έλεγε και ο Βουτσάς.

 

Και ο άνθρωπος ήταν απόλυτα ειλικρινής,
όταν τα έλεγε αυτά.

 

Είναι, όπως ο συνάδελφος.
Τον είχα δει σε πορείες.
Κατηγορούσε το ΚΚΕ πως πούλησε τον αγώνα στη Χαλυβουργική.
Ήταν στις απεργίες.
Μα σαν έπιασε ένα λίγο καλό πόστο,
ερχόταν και μου 'λεγε να μην κάνω απεργία,
«για το καλό μου».
Πως «δεν με σύμφερε».

 

Ήταν όπως οι του Συνασπισμού.
Καταγγέλλαν τον τοπικό Νομάρχη.
Έντονη κριτική.
Μα, στην επόμενη τετραετία, συνεργάστηκαν μαζί του,
έπιασαν τα πόστα στην εξουσία...
όλα μέλι γάλα.

 

--- --- ---

 

 

«Καλά αυτά πάνε», θα πει κάποιος.
«Τώρα τι γίνεται; Ποιοι άλλοι θα μας προδώσουν;»

 

Όλοι αυτοί που λένε «τραπεζίτες» αντί για «τοκογλύφοι».
Όλοι αυτοί που λένε «δακρυγόνα» αντί για «ασφυξιογόνα».
Όλοι αυτοί που δεν καταγγέλλουν τις στημένες τοπικές εκλογές,
και τους προ-διορισμένους, τοπικούς άρχοντες.
Όλοι αυτοί που καλούνε σε «ειρηνική αλλαγή»...
σε «μη-αλλαγή» στην ουσία.

 

Όλοι αυτοί που δεν επιλέγουν την πλήρη ρήξη με το καθεστώς,
αλλά αφήνουν ένα παραθυράκι για συμβιβασμό.
Όλοι αυτοί που κλείνουν το μάτι στο σύστημα.

 

Μα και όλοι αυτοί,
που αναπαράγουν τις μικροαστικές συμπεριφορές,
παρ' όλο που η ρητορική τους
είναι ακραία και ριζοσπαστική.

 

Όλοι αυτοί, λοιπόν,
αυτό που πραγματικά λένε είναι
πως δεν θέλουν σύγκρουση,
αλλά αναδιαπραγμάτευση της σκλαβιάς.
Πως δεν θέλουν ανατροπή του συστήματος.
Να το υπηρετήσουν θέλουν,
από μια καλύτερη, για τους ίδιους, θέση.

 

Για την ακρίβεια, όχι όλοι αυτοί.
Μόνο οι 199 στους 200.
Ναι, πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις.

 

«Μα τι μας λες; Αν είναι έτσι,
τότε η πλειοψηφία του λαϊκού κινήματος
θέλει να ξεπουλήσει το λαϊκό κίνημα,
στην πρώτη ευκαιρία,
στην καλύτερη δυνατή τιμή.»

 

Αυτό ακριβώς! ισχύει.

 

--- --- ---

 

Και εδώ τίθεται το ερώτημα:
« - Είναι λαϊκό ένα κίνημα,
όταν δεν διαθέτει την πλειοψηφία του λαού; »

 

Εγώ διαστρέφω, περιστρέφω, κάπως, το ερώτημα;
«- Γιατί ένα κίνημα
θα πρέπει να διαθέτει την πλειοψηφία,
για να είναι λαϊκό; »

 

Δεν βλέπω κάποιο λόγο.

 

--- --- ---

 

 

Λίγοι και καλοί, το λοιπόν.

 

 

 

 

 

δες επίσης...
Ελλάδα

 

 

   

σχόλιο 
όνομα συντάκτη 
εισαγωγή κώδικα 743