Σύνταγμα Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

 

Μικροεπεισόδια το απόγευμα της Κυριακής στο Σύνταγμα.

 

Νεαροί δεν δίσταζαν να προκαλούν τους αστυνομικούς.
Ακόμη και να τους περικυκλώσουν προσπάθησαν.
Στο τέλος τα ΜΑΤ,
όπως προφανώς είχαν σχεδιάσει, και όχι λόγω των νεαρών,
έκαναν τη γνωστή «σκούπα»
(ίσως γιατί πλησίαζε η ώρα,
που αρχίζουν τα «Ψέματα των 8:30», στα χουντοκάναλα,
και ήθελαν «αγνή και καθαρή» την πλατεία).

 

Αφού διαίρεσαν το πλήθος στα δύο,
άρχισαν να απωθούν τους περισσότερους προς την Πανεπιστημίου.
Αυτή τη φορά ο κόσμος, όμως, δεν το δέχτηκε μοιρολατρικά,
παρ όλο που οι αστυνομικοί ήταν πολυπληθέστεροι.
Υπήρξαν εντάσεις.
Δύο φορές τα ΜΑΤ προσπάθησαν να προκαλέσουν σύρραξη.
Τη μία φορά έστειλαν μία ομάδα τους, να περάσει μέσα από το πλήθος.
Τη δεύτερη,
όταν περικυκλώθηκαν από τις μοτοσυκλέτες των διαδηλωτών,
κρατούσαν μία ομάδα τους «ξεκρέμαστη» μέσα στους διαδηλωτές,
με προφανείς προβοκατόρικους σκοπούς.
Ο κόσμος όμως, «δεν μάσησε».

 

Τελικά τα ΜΑΤ, απώθησαν τους διαδηλωτές,
με την περιορισμένη χρήση δακρυγόνων
(όπως σωστά ανέφερε η ΕΤ3),
και όταν είδαν πως αυτό δεν «έπιανε»,
χτυπώντας τους με τα γκλοπ
(όπως «ξέχασε» να αναφέρει η ΕΤ3).

 

 

Οι διαδηλωτές συνέχισαν να οπισθοχωρούν,
χωρίς να διαλύονται,
μέσω της Πανεπιστημίου, προς την Ομόνοια,
καταδιωκόμενοι από τα ΜΑΤ,
που τους πετούσαν δακρυγόνα και προσπαθούσαν να τους κυκλώσουν,
ενώ αυτοί απαντούσαν με ρίψη αντικειμένων.
Πριν την Ομόνοια υπήρξε διαφωνία.
Κάποιοι παρότρυναν να κατευθυνθούν προς τα Εξάρχεια.
Οι περισσότεροι τελικά προτίμησαν την πλατεία Ομονοίας.

 

 

Οι διαδηλωτές, τώρα, σε πιο χαλαρή διάταξη,
και λιγότεροι στον αριθμό,
και με τα ΜΑΤ να τους ακολουθούν,
κατευθύνθηκαν (οι περισσότεροι) προς την πλατεία Καραϊσκάκη.
Στο δρόμο «έπεσαν» στην κίνηση των αυτοκινήτων.
Προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν το μποτιλιάρισμα,
προς όφελός τους,
κρίνοντας, πως τα ΜΑΤ θα δυσκολευόντουσαν
ανάμεσα στα κινούμενα αυτοκίνητα
(ίσως, και με λίγη βοήθεια από τους οδηγούς).
Δεν υπολόγισαν, όμως, τις δυνάμεις ΔΙΑΣ,
οι οποίοι με τις μηχανές τους, κινούμενοι ταχύτατα,
ανάμεσα στα αυτοκίνητα, και κόντρα στο ρεύμα,
κατάφεραν να τους προσπεράσουν,
και να τους χωρίσουν σε μικρές ομάδες.

 

Και κάπου εκεί τελείωσε η ιστορία.

 

Στη συνέχεια, διάφορες δυνάμεις τις αστυνομίας,
έστησαν καρτέρι,
στους γύρω δρόμους και στενά,
και έλεγχαν όποιον τους φαινόταν ύποπτος.

 

Να τονιστεί, πως οι διαδηλωτές ΔΕΝ ήταν κουκουλοφόροι,
και δεν κάλυπταν τα πρόσωπά τους
(εκτός από όταν πέφταν τα δακρυγόνα).

 

 


 

Μερικά συμπεράσματα...

 

+ Να μην ξεχνάμε την εφεδρεία της ομάδας ΔΙΑΣ.

 

+ Τα ΜΑΤ είναι αναλώσιμα, και οι διοικητές τους δεν διστάζουν
να τα χρησιμοποιούν σαν δόλωμα.

 

+ Το βράδυ, οι εξουσιαστές θέλουν την πλατεία Συντάγματος άδεια,
για τα δελτία των χουντοκάναλων.

 

+ Η αγωνιστική διάθεση, η αποφασιστικότητα,
των διαδηλωτών έχουν αυξηθεί.
Όπως έχει βελτιωθεί καί η τακτική τους.

 

+ Επειδή αυτές οι διαδηλώσεις έχουν πολύ ορθοστασία και περπάτημα,
καλό είναι να έχουμε και μια γκλίτσα μαζί μας
(ή ένα μπαστούνι, καμιά μονοκόμματη ομπρέλα, κάνα στυλιάρι,
έστω και ένα σκουπόξυλο).
Για την ορθοστασία...
Που πήγε, εσένα, το μυαλό σου;

 

+ Οι πέτρες είναι καλές για άμυνα.
Αν, όμως, θέλεις να κάνεις επίθεση (ή αντεπίθεση),
θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για μάχη σώμα με σώμα.

 

+ Όλοι οι μπάτσοι δεν είναι το ίδιο.
Κάποιοι είναι πιο χαλαροί.
Κάποιοι είναι πιο αδίστακτοι.
Θα πρέπει να στοχοποιούμε τους «αδίστακτους»,
και να αφήνουμε στην ησυχία τους, τους «χαλαρούς».

 

+ Μπορούμε, ψεκάζοντας με κόκκινο σπρέηι,
στη μάσκα του «αδίστακτου» μπάτσου,
καί να τον επισημάνουμε (προς τους άλλους διαδηλωτές),
καί να τον αναγκάσουμε να σηκώσει τη μάσκα,
εκθέτοντας τα μάτια του στα χημικά.

 

 


 

Και μερικές σκέψεις, επειδή ήταν αρκετοί μαθητές λυκείου,
ανάμεσα στους διαδηλωτές.

 

- Είναι παιδιά μας αυτοί;

 

Εμείς...
οι γενιές της δουλοπρέπειας, του ατομισμού και της δειλίας...
βγάλαμε τέτοια παιδιά;...

 

Καί θαρρετά...
αλλά καί σκεπτόμενα...
πονηρεμένα...
να παίρνουν πρωτοβουλίες...
να συνεννοούνται μεταξύ τους...

 

Όχι μόνο τα αγόρια...
μα, καί τα κορυ'τσούλια...
άλλο πάλι και τούτο...
έλα Χριστέ και Παναγιά...

 

Η δικιά μας η γενιά,
το λέω ευθέως,
ούτε το τσαγανό τους έχουμε, ούτε το μυαλό τους.

 

 

Κάντε τόπο στα νιάτα... ρέει...

 

 

 

δες επίσης...
Ελλάδα

 

 

   

Bhupendra  —  13-08-2012, 13:31  

I read your post and wished I'd wrttien it

 

Gabriel  —  27-01-2013,  22:16:28  

I might be baeitng a dead horse, but thank you for posting this!

 

σχόλιο 
όνομα συντάκτη 
εισαγωγή κώδικα 404